Ein bondestudents beretning

Det gaar litt lenge mellom nettilgangen no, saa egt faar prøva aa ta ei god oppdatering sidan sist.

Me har altsaa forlatt Nairobi. Første stopp paa reisa var Naivaisha halvannan time nordvest for hovudstaden. Byen ligg i rift valley ved ein innsjø. Etter ein irriterande tur med matatu der me blei heftig overprisa (men eg fekk daa kalla ein afrikanar (matatukonduktøren) for "rascist" for andre gong, pluss eg fekk slengt inn ein "your mother should be ashamed of you''. Saa det var jo ikkje saa gale at det ikkje var godt for noko), kom me omsider fram til byen. Der tok me første matatu til andre sida av innsjøen der alle overnattingsmoglegheitene er (iallfall dei som er verdt pengane). Ved Naivaisha ligg det ein nasjonalpark som heiter Hell's Gate. Vakkert namn og vakker park. Det som var spesielt her var at me kunne syklla gjennom heile parken. Naar me ville kunne me gaa av syklane og prøva og komma tett innpaa dyra. Einaste rovdyra her er ein og annan leopard, men dei er sky og jaktar kun om natta. Aa sykla i ein slik park kan anbefalast. Det var veldig deileg aa gjera noko slikt etter kun aa ha vore i Nairobi og køyrt bil. Det at me fekk klatra opp ein 30-40 m høg knau, samt den ufatteleg vakre utsikta fraa slutten av sykkelturen, gjorde ikkje ting verre.

Etter to netter i N reiste me til kysten og Lamu. Ein liten digresjon eg vil fortelja om utspelte seg i Naivaisha by. Me hadde teke ein matatu (maatte arbeidarane i denne industrien staa øverst paa Lucifers VIP-liste) til byen, og hadde nok ein gong betalt for mykje. Men etter krangling paa matatuen og ein gryande mob-danning i Naivaisha by (eg spurte matatukonduktøren korleis han hadde likt aa faa spesialpris i Norge berre fordi han var kenyanar, og ein fyr me ikkje kjente som var ein av dei som stod rundt oss brølte "I wouldn't like it!"), gav han opp og gav oss pengane att. For ein seier!

No er me altsaa i Lamu. Dette er ein by paa UNESCO si verdsarvliste, og er ein by der swahilikulturen er svaert godt bevart. Det er ogsaa svaert faa turistar pga uroen i Kenya nokre maanadar sidan, saa det er veldig spesielt aa vera turist her. Av tinga me har opplevd her, vil spesielt ein ting staa sterkt i minnet. Det er ikkje sol, strand, framand kultur, esel i gatene, kardemommeby, øyer der folk nesten aldri ser turistar og følgjer etter deg overalt og gladeleg fortel alt du vil vita gratis eg tenkjer paa (tenkjer du blei misunneleg no ja). Det er møtet med verdas daarelgaste guide.

Det er litt risikabelt aa proklamera slike ting som sensasjonelle, pga det er vanskeleg aa forklara kor sensasjonelle dei nettopp er utan at ein har faatt med seg stemninga rundt. Men eg prøver. Verdas daarlegasdte guide er guide ved museet i Lamu. Me var paa sightseeing i byen og kom innom museet. Straumen var gaatt (noko den gjer her med jamne mellomrom, saa det er litt risikosport aa blogga. Men eg har høyrt av ho som jobbar her at "we sometimes have a generator", saa det er vel betryggande). Guiden spør om han skal visa oss rundt (det strides litt om vedkommandes kjønn, men eg er temmeleg sikker paa at individet kan staa og tissa. For alle som har sett filmen "det femte element", kan eg fortelja at han likna paa han brune, eksentriske transen). Me takkar ja, dersom det er gratis. Det er det. Saa kjem det aa begrunna kvifor guiden vaar var verdas daarlegaste, for eg reknar med at den tittelen ikkje er lett aa faa annarkjenning for. Daa me gjekk rundt fortalte han akkurat det som stod paa lappane ved sida av det utstilte (greit nok, tenkjer du. Det maa jo vera eit absoluttkriterie for ein daarleg guide). Han fortsette med aa heile vegen seia "if there had been light you would have seen blablabla". Saa langt standard daarleg. Men det var saa at me verkeleg oppdaga at han kunne gaa heilt til topps i tittelen. Eg ar ikkje for hardt i naar eg seier at han ikkje kunne svara paa meir enn eitt av ti spørsmaal. Blant desse han ikkje kunne svara paa var bl.a. "naar slutta ein aa arrangera ekteskap her?", "har det vore nokre krigar her?", "naar trakk Portugal seg ut som kolonimakt?" ++ Som om ikkje det var nok, toppa han det med desse to svara: paa eit spm fraa Nikolai (som han spurte for tøys) om kva ein gjenstand var (paa plakaten stod det rhino-hide shield, altsaa skjold av nasehornhud), kunne han ikkje svara. Og klimakset kom daa eg spurte om kva folkeslag som budde her foer Swahilifoket. Svaret hans var "their mothers and fathers". Daa han i tillegg stilte oss testspørsmaal fraa ting han hadde sagt ("you, what was the first tribe I told you about?"), spurte "are you bored" heile vegen og var like engasjerande som ei kokebok paa tysk, var me ikkje i tvil. Applaus til deg, verdas daarlegaste guide. Eg anar ikkje korleis du faar det til, men sug, det gjer du.