Ein bondestudents beretning

Javel, så var me i Nairobi. Danil, Nikolai og eg reiste ned her den 26. Juni for å bli med på Kenyaprosjektet. 5 klinikkar i slummen er drevne av den kenyabaserte Provide International, ein NGO (non-governmental organisation). Me har sett MYKJE. Sidan klinikkane er i slummen, inneber "MYKJE" ein god del elendigheit. For å bruka ein klisje (finn ikkje den streken som skal vera over een. Beklagar): ein kan ikkje forstå ordet "slum" foer ein har sett ein. På klinikkane har me vore med på foedsel, manuell opprensk etter spontanabort (utan bedoeving), sett mange med malaria ++

Som sagt har me allereie opplevd mykje. Det er likevel ein ting eg vil skriva litt om. Det skjedde ein av dei foerste dagane.

Etter å ha overnatta første natt, bestemte me oss for å stifta bekjentskap med sentrum. Me tok matatu (minibuss) 48 ned. Det var i sentrum me skulle bli forsøkt svindla. Etter å ha vandra litt rundt, drog den rutinerte opp kartet sitt. "Hello, and welcome to Kenya!" kom det med ein gong frå nermaste mann. Han spurte om me hadde tid og ville bli med på kafe. Me lukta tydeleg lunta, men tenkte det ville vera artig, og blei med mannen bare for å høyra kva triks han hadde. Kort fortalt var han flyktning frå Zimbabwe. Dette var siste dagen han kunne vera i Kenya, og trengde difor pengar. Han skulle til Norge fordi han kjente ein professor der. Han trengte berre komma seg til Djibouti (eit land i naerheten), så ville ein organisasjon hjelpa han vidare. Då me spurte om å få mailen hans slik at me kunne kontakta denne professoren (Han spurte etter vår foerst) sa han at han ikkje hadde (logisk brist der altså). Då han (så klart )spurte etter pengar, sa me  (som delvis sant var) at me ikkje hadde saerleg meir enn til matatuen pga me hadde blitt fråråda å ta med meir. Men han kunne få vekslepengane etter me hadde betalt kaffien. Etter me hadde forlatt mannen, gjekk me eit par meter foer me blei stoppa av ein mann. "I'm from the Kenyan secret service. Do you guys know who the man you were talking to is?" "Fantastisk!" tenkte eg. Mannen skulle sjoelvsagt vera terrorist og me måtte bli med han. Me nekta sloelvsagt og spurte om me ikkje kunne snakka der det var meir folk. Ein "kollega" av mannen kom. "Do we have to put you in chains?" spurte den foerste. Dette er eg sikker på at dobla pulsen min. Men me sto på vårt. Til slutt sa mann nummer to "I'm gonna give you guys a tip. When you are in Nairobi, watch out!" Med desse orda skiltes me. Eg treng vel ikkje seia at me var kjappe med å ta matatuen heim.